Geschiedenis vd
Perro de Agua Español

Inleiding
Theoriën
Het Merinoschaap
Functies
Types
Samenhang
De Perro in Engeland
De introductie in Nederland
Erkenning vh ras
Tenslotte

Het Merinoschaap

De Moren, die Spanje van de 8ste tot de 13de eeuw bewoonden, veredelden het ras van het Merinoschaap tot een hoge standaard, waardoor zij de wereldleiders werden van de wolproductie.
Zij verenigden zich in De Mesta, een gezelschap van Spaanse schapenboeren die zich aaneensloten om de fokkerij in goede banen te leiden en om te voorkomen dat de weidegronden in cultuur gebracht zouden worden. Zij maakten zich ook sterk om de seizoensgebonden trek van het Merinoschaap, van de zuidelijke gebieden in de winter naar de noordelijke gebieden in de zomer, in stand te houden.
De juiste datum van oprichting van De Mesta is onbekend, maar Alfonse X van Castilië erkende in 1273 de reeds lange tijd bestaande privileges. Deze werden gehandhaafd en overgenomen door zijn opvolgers. De Mesta verschafte de Kroon grote inkomsten. Doordat De Mesta het monopolie van de export van Merinowol (wol van hoge kwaliteit) had, was ze zeer welvarend. Maar het monopolie over het beheer van grote stukken land, die niet voor akkerbouw gebruikt mochten worden, betekende de inperking van de landerijen en droeg bij aan het economisch verval van Spanje. In ongeveer de 18de eeuw werd De Mesta kleiner en minder invloedrijk. In 1837 werd ze ontmanteld na een doorbraak van andere opvattingen over de landbouw.
De Mesta was een invloedrijk lichaam. Ze bestreek een gebied van meer dan 750 km2 en beheerde in de 16de eeuw met koninklijke goedkeuring zo’n 3,5 miljoen schapen. In 1526 was het aantal herdershonden dat de schapen bewaakte niet exact bekend maar er waren wel zo’n 40.000 herders met daarnaast 18.000 Spaanse Mastiffs om de kudden tegen wolven en dieven te beschermen.
In de Middeleeuwen gold het Merinoschapen als exclusief Spaans. Het werd alleen als gastgeschenk of als beloning gegeven. Hierdoor verliet het Merinoschaap Spanje zelden. En zo werd er voorkomen dat het in andere landen gefokt werd.

Merinoschaap

In 1519 kwamen de Merinoschapen voor het eerst buiten Spanje omdat ze werden meegenomen door de Spaanse troepen die naar Amerika gingen.Vanaf die tijd werden de schapen over de hele wereld geëxporteerd en de honden zouden gebruikt zijn om de schapen op de boten te vergezellen.
De Spaanse Waterhond staat ook wel bekend onder de naam Turkse Andalusiër (Perro Turco). Men veronderstelt dat deze naam dateert uit het eind van de 18de en het begin van de 19de eeuw, toen de honden met de schapen en de runderen vanuit Spanje op Turkse schepen naar Andalusië werden vervoerd. De andere naam die met dit ras geassocieerd wordt, is ‘Wolhond’.