Over
Gonnagitcha’s…………Perro De Agua
Espanol en Mergellandschapen.
Na
lang aarzelen, dan toch maar op zoek naar een eigen “stekkie” op
het World Wide Web?
Honni soit, qui mal y pense……………
Alle Gonnagitchas wonen, samen met Antoinette en Paul,
in het zuiden van Limburg, in een groot huis met eigen
huiswei en voor het overige in een landelijke omgeving,
waarin lange wandelingen en bezoekjes aan de schapen, tot
de dagelijkse routine behoren.
mergellandschapen
Ons kynologische (dubbel-)leven begon in 1973, toen wij
een duitse herder-pup kochten.
Een lief teefje, dat we helaas na vier jaar moesten laten
inslapen omdat ze aan een ongeneeslijke ziekte leed.
Na
veel kynologische uitstapjes, omzwervingen en vooral
teleurstellende ervaringen met asielhonden, hebben we
in
1985 de eerste schreden op het “fokkerspad” gezet,
door in zee te gaan met de Old English Sheepdog, die we
vanaf nu voor het gemak maar Bobtail zullen noemen.
Zowel de fokkerij, in de vorm van het jaarlijkse huiskamer-nestje,
alsook deelname aan tentoonstellingen, vormden een uitdaging
en verliepen aanvankelijk redelijk succesvol.
Totdat, ondanks uitvoerige research van bloedlijnen en
zware selectie van ouderdieren, het noodlot (in de vorm
van diverse genetische afwijkingen) toesloeg.
Ontzet en geschrokken, en daardoor nog meer gecommitteerd
aan welzijn en gezondheid van een van de mens afhankelijke
diersoort, besloten we in eerste instantie (met dankbare
herinnering overigens aan onze Bobtails) te stoppen met
fokken van dit ras.
In
deze periode is er onzerzijds ook een knop omgegaan;
het besef dat welzijn en gezondheid van deze, op onze
planeet
door sommige mensen om veelal commerciele redenen te “vermeerderen”,
diersoort veel belangrijker zijn dan op een tentoonstelling
te behalen ere-plaatsen, medailles, roem en media-aandacht…….
De eerlijkheid gebiedt wel om toe te geven dat, als een
fysiek en mentaal gezonde en daarnaast ook nog mooie hond
op een tentoonstelling de aandacht krijgt die hij verdient,
dit ook ons als exposant/eigenaar of fokker, zeer zeker
goed doet!
Op
de pagina “Gezondheid” zullen we u als
bezoeker van onze site een indruk proberen te geven van
onze opvattingen inzake het thema GGW (Gedrag, Gezondheid
en Welzijn) en hoe wij daar mee om willen gaan.
Het zal dan ook wel duidelijk worden dat je, als je op
het vlak van met name gezondheid en welzijn, geen compromissen
wilt sluiten of water in de wijn wilt doen, niet uitsluitend
vrienden maakt……………
Terug
naar de geschiedenis; de kennelnaam Gonnagitcha’s
werd geregistreerd in 1985 en leek op zeker moment dus
niet meer aan de orde te zijn, want eigenlijk wilden we
helemaal stoppen met onze liefhebberij (klinkt ons inziens
wat aardiger dan fokkerij, maar ja, what’s in a name?)
Momenteel, anno 2008, brengt onze laatste Bobtail zijn
rustige oude dag door bij: jazeker, een hele reeks van
spaanse vriendjes en vriendinnetjes!
Alosa
Het
was een “coincidencia” dat we op een tentoonstelling
in Oldenburg/Duitsland een bezoekster met een Perro De
Agua Espanol (Spaanse Waterhond) tegenkwamen; maar, om
een lang verhaal kort te houden, als resultaat van deze
toevallige ontmoeting, genieten wij al sinds het voorjaar
van 1998 van het gezelschap van ons eerste Perro De Agua
Espanol-koppeltje, te weten Alosa Del Marismeno (afkomstig
van de gerenommerde kennel Del Marismeno in Sevilla) en
Barcelona (een reut’je uit het eerste in Nederland
geboren nestje Spaanse Waterhonden).
Alosa
werd de “stammoeder” van onze nieuwe
Gonnagitcha’s lijnen, alhoewel we sinds eind
2002 een tweede fantastische teef kunnen inzetten om
dit ras
in Nederland te verbeteren, nl. Amaia De La Galea,
afkomstig van kennel De La Galea in de buurt van Bilbao.
En wij waren opeens geen “breeder” meer, maar “criador” ,
voorwaar een hele verandering, toch?
Maar goed, de nakomelingen van Alosa en Amaia hebben inmiddels
bewezen uit het goede spaans-limburgse eikenhout te zijn
gesneden; enerzijds getuige daarvan de waardering tijdens
nationale en internationale tentoonstellingen, anderzijds
blijkt uit een veelvoud aan medische inzichten (met name
de resultaten van heupdisplasie- en oog-onderzoek) dat
onze, tot heden in praktijk gebrachte ervaring en kennis
van bloedlijnen, relevante kynologische gezondheidswetenschappen
(inclusief homeopathie) en (op-)voeding, de nodige vruchten
heeft afgeworpen.
Op
de pagina “Onze Perro’s” , presenteren
de dames en heren zichzelf; naast personalia volgen voor
de volledigheid alle relevante gezondheids-data en tenslotte
hun “arbeidsverleden” in de vorm van enkele
tentoonstellings-resultaten.
Maar,
wat deze laatste rubriek betreft, zelfs het allerbeste
tentoonstellingsresultaat zegt lang niet alles over een
genetisch profiel of gezondheid van de “winner”…………
En draagt in kwalitatieve zin al helemaal niet bij aan
het ras, als er achter een excellente “buitenkant”,
een van binnen ongezonde, karakterloze en gefrustreerde
Perro schuil gaat!
Onze
Mergellandschapen zorgen er overigens wel voor dat echte
Perro’tjes nooit zullen vergeten waartoe
zij, in tegenstelling tot: mooi staan wezen op tentoonstellingen,
als vloerkleedje voor de open haard liggen, knuffelen
op
de sofa, foto-model spelen etc., op aarde zijn!
Want
zo veelzijdig zijn Perro’s wel!
We
nodigen u uit om eens een kijkje te nemen op een of meerdere
van de volgende web-site pagina’s!
U mag ook gerust eens bellen met:
Antoinette van Zwijndregt-Jongen,
Voorsterstraat 83,
NL – 6361 ET NUTH
T 0031 45 8509642
E info@gonnagitchas.nl
F 0031.(0)84.7563443
Facebook: http://facebook.com/antoinette.vanzwijndregt
