|
Geschiedenis vd
Perro de Agua Español
Inleiding
Theoriën
Het
Merinoschaap
Functies
Types
Samenhang
De
Perro in Engeland
De
introductie in Nederland
Erkenning
vh ras
Tenslotte
|
Verschillende
theoriën
De
theorie van Rutimeyer
Ludwig Rutimeyer (1825-1895), een Zwitserse bioloog,
maakt melding van een carnivoor ‘de Canis Familiaris
Palustris’ die in verband gebracht wordt met de
bewoners van de Noordzee-kusten. Deze ‘wilde’ hond
ontwikkelde zich tot de ‘Canis Palustris’ die
de oorsprong was van de plaatselijke groep
Waterhonden die zich verspreid heeft: dit was de voorvader
van verschillende rassen. Deze staan nu bekend als Spaanse
Waterhond, Franse Barbet, Portugese Waterhond en Ierse
Waterspaniel.
De theorie van Doebel
Doebel, een Duitse kynoloog gaat uit van de Aziatische
oorsprong van de Waterhonden. Volgens zijn theorie
zouden de honden met de Barbaren (Vandalen, Alani
e.d.) meegekomen zijn en de voorlopers zijn van Waterhonden.
Daarvan zouden de bekende groepen als de Puli en
de Komodor afstammen.
De theorie van Buffon
Buffon was een Franse bioloog (1707-1788) die ervan
uitging dat de Spaanse Waterhond Afrikaans van origine
is. Hij verhaalt van een klassieke Waterhond die
door de stammen van Noord Afrika gebruikt werd voor
de jacht in het water. Deze wordt beschreven als
een hond met krullen, van gemiddelde grootte en een
robuust uiterlijk. In 711, het jaar van de invasie
van de Muzelmannen, kwam hij mee naar Spanje. Deze
honden werden als herdershonden door de Berbers gebruikt.
Het feit dat er heden ten dage in Noord-Afrika een
dergelijke hond niet meer voorkomt, zou kunnen betekenen –een
theorie die brede aanhang heeft– dat de Spaanse
Waterhond een hond is die zijn oorsprong heeft in
Andalusië en daar gefokt werd. Dit wordt door
Salas bevestigd. Zijn theorie is dat de Perro de
Agua Español een ras is dat stamt uit de moerassen
van Zuid-Andalusië en dat de honden door de
herders over heel Spanje zijn verspreid.
Schapen werden door de Foeniciërs in Spanje geïmporteerd.
Ver voor de christelijke jaartelling stichtten zij
koloniën in Spanje. Toen de Moorse- en Berberstammen
uit Noord-Afrika in 711 de Straat van Gibraltar overstaken
en het christelijk Spanje veroverden, troffen zij daar
miljoenen schapen aan. Sommige auteurs hebben documenten
gevonden die betrekking hebben op de Spaanse Waterhond
uit het jaar 730 (waarin sprake is van ‘Wolhond’)
en een uit het jaar 1000 stammend document waarin een
groep waterhonden op het Iberisch schiereiland wordt
beschreven.
|